Sposób replikacji obiektów pobierających / ustawiających właściwości publiczne w POJO

9

Mamy POJO, które jest automatycznie generowane z ~ 60 właściwościami. Jest to generowane w avro 1.4, który nie obejmuje getterów / setterów.

Biblioteka, której używamy do zapewniania prostych transformacji między obiektami, wymaga metod podobnych do getter / setter w celu poprawnego działania.

Czy istnieje sposób replikacji modułów pobierających / ustawiających bez konieczności ręcznego nadpisywania POJO i ręcznego tworzenia wszystkich modułów pobierających / ustawiających?

public class BigGeneratedPojo {
  public String firstField;
  public int secondField;
  ...
  public ComplexObject nthField;
}

public class OtherObject {
  private String reprOfFirstFieldFromOtherObject;
  private ComplexObject reprOfFirstFieldFromOtherObject;
  public String getReprOfFirstFieldFromOtherObject() { ... standard impl ... };
  public void setReprOfFirstFieldFromOtherObject() { ... standard impl ... };
}

pragnieniem jest napisanie kodu, który wygląda następująco:

Mapper<BigGeneratedPojo, OtherObject> mapper = 
  MagicalMapperLibrary.mapperBuilder(BigGeneratedPojo.class, OtherObject.class)
    .from(BigGeneratedPojo::getFirstField).to(OtherObject::reprOfFirstFieldFromOtherObject)
    .build();

BigGeneratedPojo pojo = new BigGeneratedPojo();
pojo.firstField = "test";

OtherObject mappedOtherObj = mapper.map(pojo);

assertEquals(mappedOtherObj.getReprOfFirstFieldFromOtherObject(), "test");
Anthony
źródło

Odpowiedzi:

7

Możesz spróbować wygenerować komponenty bean proxy dynamicznie, na przykład za pomocą BitBuddy: https://bytebuddy.net/

Poniższy przykład pokazuje, jak proxy pola właściwości metody. Zauważ, że to tylko próbka i najprawdopodobniej będziesz musiał ją owinąć i dodać dynamikę za pomocą odbić, ale myślę, że jest to dość interesująca opcja, jeśli chcesz dynamicznie rozszerzać kod.

import net.bytebuddy.ByteBuddy;
import net.bytebuddy.dynamic.DynamicType;
import net.bytebuddy.implementation.FixedValue;
import net.bytebuddy.implementation.MethodDelegation;
import net.bytebuddy.implementation.bind.annotation.RuntimeType;
import net.bytebuddy.jar.asm.Opcodes;
import org.apache.commons.beanutils.BeanUtils;

import java.lang.reflect.Field;
import java.lang.reflect.InvocationTargetException;

public class M1 {

    public static class PojoBase {
        int property;
        String strProp;
    }



    public static class Intereptor {

        private final String fieldName;
        private final PojoBase pojo;
        public Intereptor(PojoBase pojo, String fieldName) {
            this.pojo = pojo;
            this.fieldName = fieldName;
        }
        @RuntimeType
        public Object intercept(@RuntimeType Object value) throws NoSuchFieldException, IllegalAccessException {

            Field field = pojo.getClass().getDeclaredField(fieldName);
            field.setAccessible(true);
            field.set(pojo, value);
            return value;
        }
    }



    public static void main(String... args) throws IllegalAccessException, InstantiationException, InvocationTargetException, NoSuchMethodException {
            PojoBase origBean = new PojoBase();
            PojoBase destBean = new PojoBase();

            origBean.property = 555666;
            origBean.strProp = "FooBar";

        DynamicType.Builder<Object> stub = new ByteBuddy()
            .subclass(Object.class);

        DynamicType.Builder.MethodDefinition.ReceiverTypeDefinition<Object> dynamic = stub.defineMethod("getProperty", Integer.TYPE, Opcodes.ACC_PUBLIC).intercept(FixedValue.value(origBean.property))
                .defineMethod("setProperty", Void.TYPE, Opcodes.ACC_PUBLIC).withParameters(Integer.TYPE).intercept(MethodDelegation.to(new Intereptor(destBean, "property")))
                .defineMethod("getStrProp", String.class, Opcodes.ACC_PUBLIC).intercept(FixedValue.value(origBean.strProp))
                .defineMethod("setStrProp", Void.TYPE, Opcodes.ACC_PUBLIC).withParameters(String.class).intercept(MethodDelegation.to(new Intereptor(destBean, "strProp")));

        Class<?> dynamicType =     dynamic.make()
                .load(M1.class.getClassLoader())
                .getLoaded();


            Object readerObject = dynamicType.newInstance();
            Object writterObject = dynamicType.newInstance();


            BeanUtils.copyProperties(readerObject, writterObject);
            System.out.println("Out property:" + destBean.property);
            System.out.println("Out strProp:" + destBean.property);
    }



}
Vicctor
źródło
10

Project Lombok udostępnia adnotacje @Getter i @Setter, których można używać na poziomie klasy do automatycznego generowania metod pobierających i ustawiających.

Lombok ma również możliwość generowania metod równości i hashcode.

Lub możesz użyć tego, @Dataktóry jest zgodnie ze stroną internetową lombok:

@Data Wszystko razem teraz: skrót do @ToString, @EqualsAndHashCode, @Getter na wszystkich polach, @Setter na wszystkich polach nie-końcowych i @RequiredArgsConstructor!

@Data
public class BigGeneratedPojo {
  public String firstField;
  public int secondField;
  ...
  public ComplexObject nthField;
}
Karthik Rao
źródło
1
Lombok jest łatwy w użyciu i szybki w konfiguracji. To dobre rozwiązanie.
Hayes Roach
Myślę, że skrótem jest łatwa implementacja, rozwiąże problem, a także zapewni wysoką czytelność
leonardo rey,
4

Biorąc pod uwagę twoje ograniczenia, dodam kolejny etap generowania kodu. Sposób implementacji zależy dokładnie od twojego systemu kompilacji (Maven / Gradle / coś innego), ale JavaParser lub Roaster pozwoli ci na parsowanie BigGeneratedPojo.javai utworzenie podklasy z pożądanymi modułami pobierającymi / ustawiającymi, a system kompilacji powinien automatycznie ją aktualizować w przypadku BigGeneratedPojozmian.

Aleksiej Romanow
źródło
1

IDE, takie jak Eclipse i STS, zapewniają opcję dodawania metod pobierających / ustawiających. możemy użyć tej opcji do stworzenia metod ustawiających / pobierających

Durai Kasinathan
źródło
Problemem nie jest pisanie rzeczywistych metod. Wiem, jak szybko je wygenerować w intellij. Problem pojawia się w tym, że BigGeneratedPojo jest to wygenerowany plik, więc aby go manipulować, musiałbym go podklasować i mieć klasę otoki w / ~ 120 fikcyjnych metod (60 getterów / setterów) i jest to koszmar do utrzymania.
Anthony
1
@Anthony Gdy otwierasz plik w edytorze IDE, nie ma znaczenia, czy plik został wygenerowany czy zapisany ręcznie. W obu przypadkach można dodać metody za pomocą jednej akcji. Tylko wtedy, gdy planujesz ponownie wygenerować plik, nie zadziała. Ale posiadanie klasy o 60 potencjalnie zmieniających się właściwościach jest już „koszmarem do utrzymania”.
Holger
1

Sugerowałbym użycie refleksji, aby uzyskać publiczne pola z twojej klasy i utworzyć moduły pobierające i ustawiające za pomocą własnego programu Java w następujący sposób. Rozważ następującą klasę jako przykład.

import java.lang.reflect.Field;
import java.util.Arrays;

class TestClass {

    private int value;
    private String name;
    private boolean flag;
}

public class GetterSetterGenerator {

    public static void main(String[] args) {
        try {
            GetterSetterGenerator gt = new GetterSetterGenerator();
            StringBuffer sb = new StringBuffer();

            Class<?> c = Class.forName("TestClass");
            // Getting fields of the class
            Field[] fields = c.getDeclaredFields();

            for (Field f : fields) {
                String fieldName = f.getName();
                String fieldType = f.getType().getSimpleName();

                gt.createSetter(fieldName, fieldType, sb);
                gt.createGetter(fieldName, fieldType, sb);
            }
            System.out.println("" + sb.toString());

        } catch (ClassNotFoundException e) {
            e.printStackTrace();
        }
    }

    private void createSetter(String fieldName, String fieldType, StringBuffer setter) {
        setter.append("public void").append(" set");
        setter.append(getFieldName(fieldName));
        setter.append("(" + fieldType + " " + fieldName + ") {");
        setter.append("\n\t this." + fieldName + " = " + fieldName + ";");
        setter.append("\n" + "}" + "\n");
    }

    private void createGetter(String fieldName, String fieldType, StringBuffer getter) {
        // for boolean field method starts with "is" otherwise with "get"
        getter.append("public " + fieldType).append((fieldType.equals("boolean") ? " is" : " get") + getFieldName(fieldName) + " () { ");
        getter.append("\n\treturn " + fieldName + ";");
        getter.append("\n" + "}" + "\n");
    }

    private String getFieldName(String fieldName) {
        return fieldName.substring(0, 1).toUpperCase() + fieldName.substring(1, fieldName.length());
    }
}

Kod jest pobierany stąd - nieznacznie zmodyfikowany, aby uniknąć niepotrzebnego System.out. Możesz łatwo utworzyć plik z mainfunkcji i umieścić tam swoje gettery i settery.

Możesz sprawdzić program, uruchamiając go również tutaj . Mam nadzieję że to pomogło.

Reaz Murshed
źródło
1

Możesz użyć Lombok. Jest łatwy w użyciu i wdrażaniu. Będzie tworzył gettery i settera w kompilacji po pliku .class. Utrzymuje również kod w czystości.

@Getter @Setter @NoArgsConstructor
public class User implements Serializable {
 private @Id Long id;

private String firstName;
private String lastName;
private int age;

public User(String firstName, String lastName, int age) {
    this.firstName = firstName;
    this.lastName = lastName;
    this.age = age;
}

}

CodeRider
źródło